พลันที่เวบไซต์สำนักพิมพ์บอกว่า "แช่มช้า" ของลุงมิลานวางตลาด
เราก็ไปคว้ามาจากร้านหนังสือทันควัน
เมื่ออ่านไปลุงแกพูดถึงความช้าๆได้พร้าหลายเล่ม
ว่าแต่เด็กสมัยนี้จะ "เก็ท" สำนวนนี้ไหมหนอ
และจะรู้จัก "พร้า" กันอ่ะป่าว

ลุงมิลานแกพูดถึงความช้า
เราก็ทำตัวเหมือนเต่าและหนอนกระดืบๆไปทีละบรรทัด
ตอนนี้ชีวิตเลยหนืดเนือย
แล้วก็ติดหนึบ
ค่อยๆละเลียด "แช่มช้า" อย่างชื่นบาน

เมื่ออ่านจบอย่างแช่มชื่น
จะมารายงานให้ทราบ

ตอนนี้จังหวะชีวิตเป็นแบบซูเปอร์เอ็กซ์ตร้าสโลว์โมชั่นไปแล้ว
คงจะ "แช่มช้า" ไปอีกระยะหนึ่ง
ด้วยความชื่นฉ่ำบานใน

ฮ่าๆ อ่านอยู่เหมือนกันค่ะ อ่านเล้วอยากอ่านต่อ

แต่อ่านเล้วทำให้อ่านหนังสือช้าลงจริงๆไม่รุ้ทำไมเหมือนนกัน

คงคิดตามไปได้ว่า ช้าช้าแหละดี


ชอบคำว่าแช่มช้าที่ให้ความรุ้สึกช้าดีจริงๆ

เห็นด้วยครับ เพราะตั้งแต่ วา่งแผงมา ผมยังอ่านบทแรกไม่จบเลย

ปล. ไม่่รู้ช้าไปป่าว