75  ผ่านไป หลังจากวันปิดรับต้นฉบับ "เรื่องสั้นอย่างสั้น" เมื่อวันที่ ๕ ตุลาคมที่ผ่านมา ตอนนี้บรรณาธิการผู้คัดเลือกรอบแรกได้อ่านเรื่องสั้นครบหมดทุกเรื่องแล้ว รวมทั้งสิ้น 654 เรื่อง 

ความเห็นเบื้องต้น คือ  หลายคนที่มีแวว สามารถพัฒนาไปได้อีกไกล แต่ละคนมีจุดเด่นแตกต่างกัน บางคนเด่นเรื่องบรรยาย บางคนเด่นเรื่องพล็อต บางคนได้หมดทั้งพล็อตและลีลา แต่ที่ส่งมายาวเกินไป ก็ต้องกลับไปกระชับใหม่อีกรอบ  

ลำดับต่อไปเป็น "การบ่ม" ทยอยส่งความคิดเห็นให้กับผู้เขียนทุกท่าน เพื่อให้ท่านนำไปพิจารณา ถ้าใครเห็นว่าความเห็นบรรณาธิการไม่เข้าท่า ยากไป เฉิ่ม เสร่อ เบ๊อะ  รับไม่ได้  ก็บอกศาลากันไป  

หากใครเห็นพ้องต้องกันกับความเห็น ก็แก้ไข ปรับส่ง เสนอกลับมาอีกรอบโดยเร็ว และอาจจะมีอีกรอบและอีกรอบ จนกว่าจะเป็นที่พอใจ 

ดังนั้น  ถึงแม้กระบวนการบ่มอาจจะยืดเย้อยาวนาน แต่จะไม่มีใครถูกคัดออก ทุกคนยังอยู่ในสนาม  ถ้าท่านไม่คัดตัวท่านออกด้วยตัวเอง  ผลงานของท่านจะได้ตีพิมพ์หรือไม่ ขึ้นอยู่กับว่าท่านมีความมานะพยายาม มีความอดทนมากขนาดไหน  

อัตราความเร็วในการส่งความคิดเห็น ตอนนี้ตั้งไว้ที่ 15 เรื่องต่อวัน 

คิดเลขกันนิดนึง :

654 หาร 15 = 43.6 วัน  ลบวันเสาร์-อาทิตย์ออกไป ลบช่วงคริสต์มาส ลบช่วงฉลองปีใหม่ ลบช่วงตรุษจีน ลบช่วงวาเลนไทน์  น่าจะส่งให้ครบทุกคนได้ภายในวันที่ ๒๙  กุมภาพันธ์ 

ขอพลังจงมีแก่ท่านทุกคน

Comment (0) Read More...

Comment (0) Read More...

 

Comment (0) Read More...

งานหนังสือเดือนตุลาย่างเข้าครึ่งช่วงเวลาแล้ว

เกินความคาดหมาย หากใครจะคาดหมาย แต่เราไม่คาดหมาย 1Q84 ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า  จริงๆ ไม่ได้พูดเล่นให้คนหมั่นไส้ ในวันธรรมดายังมีคนแวะเวียนมาซื้อโดยตั้งใจจริง ต้องขอขอบคุณทุกคนมา ณ ที่นี่ค่ะ 

หากใครได้แวะมาที่ W11 จะสังเกตได้ว่า เราไม่มีเด็กเชียร์ ไม่มีการกดดดันที่จะคอยถามว่า  มีเล่มนั้นแล้ว ไม่รับเล่มนี้หรือคะ ถ้าชอบเล่มนี้ มีเล่มนั้นนะคะ บลาๆๆๆๆ ฯลฯ  พนักงานสาวสวยสองคนของเรามีหน้าที่แค่ คิดเงิน เก็บเงิน ทอนเงิน คอยบอกว่าถ้าไม่รับถุงพลาสติกลดเพิ่มอีก ๒ บาท ถ้าซื้อหนังสือที่คุณนพดล  เวชสวัสดิ์ แปล จะมีหนังสือสมนาคุณจากใจผู้แปลให้เลือก   แล้วก็จากกันไป (ขออภัยสำหรับผู้ที่ยังไม่อยากจากกันเร็วเช่นนี้)

 แต่ขีวิตของสำนักพิมพ์ไม่ได้จบแค่งานหนังสือหรอกนะคะ เรายังมีเล่มอื่นๆ ให้่ดำเนินต่อไป  ระหว่างที่แกะพลาสติกห่อหนังสือเอามาตั้งให้คนอ่านได้เลือกเฟ้นเป็นเจ้าของ  ข่าวคราวที่ส่งมา "หลังบ้าน" ก็ล้วนเป็นข่าวดี

ข่าวดีแรก :   สดับลมขับขาน และ  พินบอล, 1973 แกะรอย แกะดาว และด้วยรัก ความตาย และหัวใจสลาย ที่แปลโดยคุณนพดล เวชสวัสดิ์ ได้รับการอนุมัติจากเจ้าของลิขสิทธิ์ โดยผ่านการเห็นชอบจากผู้แปลจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาอังกฤษ  

งงใช่มั้ยล่ะ 

เรื่องของเรื่องคือในสัญญาใหม่ที่เราทำกับเฮียมู มีข้อระบุว่าถ้าแปลจากภาษาอื่นต้องได้รับการอนุมัติจากผู้แปลภาษานั้น (ญี่ปุ่น-อังกฤษ) ก่อน  คุณงามพรรณ เวชชาชีวะ ตัวแทนด้านลิขสิทธิ์ของเราก็ขวนขวายจนเจอผู้แปลและได้คำอนุมัติมา  (สำหรับสดับลมฯ และ พินบอลฯ  ในมูลค่าหนึ่ง  ซึ่งคุณนพดล บอกว่า หักจากค่าแปลผมไปก็ได้ -  ซึ่งเราก็บอกว่า ไม่ได้ค่ะ อย่างเลวที่สุด เราก็หารค่าใช้จ่ายนี้กัน) 

ข่าวดีที่ ๒ : คุณเจย์ รูบิน ซึ่งได้รับการติดต่อเรื่องคำอนุมัติหนังสือของเฮียมูเล่มอื่นๆ  (ด้วยรัก ความตาย และหัวใจสลาย / แกะรอยแกะดาว ฯลฯ,) เช่นกัน บอกว่า "เอาไปใช้เถอะ ไม่คิดตังค์"

แมนมากค่ะ ทั้งคุณนพดลและคุณรูบิน  (ที่สนพ.กรี๊ดกันดังสนั่นหวั่นไหว)

สรุปว่า หลังงานหนังสือ ชุด "ไตรภาคแห่งมุสิก" ( สดับลมขับขาน / พินบอล, 1973 / แกะรอย แกะดาว )  และด้วยรัก ความตาย และหัวใจสลาย จะออกตามมาติดๆ แบบถูกต้องถูกลิขสิทธิ์ตามที่ควรเป็น 

โปรดติดตาม

Comment (2) Read More...

หลังจากส่งไฟล์เนื้อในของเล่ม 1Q84 เล่ม ๒ เข้าโรงพิมพ์เมื่อวันศุกร์ที่แล้ว  ตอนนี้ก็เป็นเวลาสูดหายใจลึกๆ หันมาดูแลหนังสือลำดับต่อไปที่อยู่ระหว่างการจัดทำ เล่มที่ตอนนี้ใกล้ถึงฝั่งฝัน เห็นแสงรำไรที่ปลายอุโมงค์เต็มทีแล้วคือ

เฮย์-ออน-ไวย  เมือง/รัก/หนังสือ ผลงานลำดับที่ ๒ ในชุด "คนรักหนังสิือ"  

ความคืบหน้าล่าสุด คือ ปกและหน้าเครดิต ได้รับอนุมัติจากคนเขียนแล้ว  เหลือตรวจแก้เนื้อในดราฟท์ใกล้สุดท้ายเต็มทน  กำหนดพิมพ์เสร็จลงแผง น่าจะเป็นช่วงกลางๆ หรือท้ายๆ งานหนังสือ  หรือไม่ก็หลังงานหนังสือไปเลย  แต่ไม่เกินเดือนตุลาคมแน่นอน

มีความคืบหน้าอีกอย่างหนึ่งในหนังสือชุดนี้ คือ ในวันนี้ได้รับอีเมลจากทางเอเยนต์ติดต่อลิขสิทธิ์ว่าทางผู้เขียนรับข้อเสนอขอซื้อลิขสิทธิ์หนังสือในลำดับต่อไปของชุด "คนรักหนังสือ"  คือ  Firmin: Adventures of a Metropolitan Lowlife ซึ่งเป็นเรื่องราวของ "บุบผามุสิก" แห่งนครบอสตันในยุค 60 ผู้อาศัยอยู่ในห้องใต้ดินของร้านหนังสือแห่งหนึ่ง ตั้งแต่เกิดมาเขาก็ได้นอนเปลที่แม่สานจากหนังสือ โมบี้ ดิ๊ก และ ดอนกิโฆเต้ แล้ว  มุสิกหนุ่มผู้นี้จึงมีหนังสือเป็นเพื่อน (และเป็นอาหารในบางครั้ง) อ่านมากรู้มากจนบางครั้งลืมไปว่าตัวเองเป็นหนู

ถ้าแฟนๆ ของสนพ.เราสังเกตดีๆ จะเห็นว่าหนังสือชุด "คนรักหนังสือ" เราจะพยายามขวยขวายเดินทางไปถ่ายรูปเพื่อนำมาประกอบหนังสือ ไม่ว่าจะเป็น ปารีส/พำนัก/คน/รัก/หนังสือ หรือ เฮย์-ออน-ไวย  เมือง/รัก/หนังสือ ที่จะออกเป็นลำดับต่อไป  พอมาถึงเล่ม  หนู/รัก/หนังสือ เล่มนี้ เป็นเรื่องแต่งอยู่ในโลกจินตนาการแถมย้อนยุค จะพกกล้องตามไปเสาะส่ายเก็บภาพมาคงจะสุดความสามารถ

เราจึงได้ความคิดอย่างหนึ่งคือ ทำไมไม่ทำรูปประกอบเป็นรูปวาดล่ะ  แล้วทำไมไม่เปิดรับรูปประกอบจากนักวาดภาพประกอบทั่วไปเหมือนที่เราเปิดรับแบบปกใหม่ในการพิมพ์ครั้งที่ ๒ ที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีล่ะ (แต่คราวนี้เอามาโพสนับ Like บนเฟซบุคเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว เพราะเขาห้ามทำ แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวหาวิธีอื่นก็ได้)

ใครเป็นนักวาดภาพประกอบหนังสือ กรุณาเตรียมลับปลายดินสอเอาไว้ดีๆ หรือใครมีเพื่อนพี่น้องญาติมิตรเป็นนักวาดภาพประกอบหนังสือ กรุณาช่วยส่งข่าว นะคะ

หลังงานหนังสือจะนำกติกามาแจ้งให้ทราบค่ะ

Comment (0) Read More...

เมื่อวานนี้มีเรื่องให้ยิ้มๆ นิดหน่อย  มีอีเมลมาสองฉบับ ฉบับแรกจากคุณโอ้ พงศธร ที่ออกแบบปกเล่ม ด้วยรัก ความตาย และหัวใจสลาย ส่งปกหน้า สันปก และปกหลัง ที่ปรับใหม่ สลับเอาปกหน้าจากแบบหนึ่งที่ส่งมาคราวก่อน มาคู่กับปกหลังจากแบบที่สองที่ส่งมาให้เลือกพร้อมกันก่อนหน้านั้น 

ฉบับที่สองมาจากคุณภาณุ ผู้ออกแบบปกเล่ม 1Q84 ส่งที่คั่นหนังสืออีกแบบนึงมาให้เพิ่มเติมจากสองแบบแรก ลดขนาดจากกว้าง 2 นิ้ว เหลือ 1.5 นิ้ว 

เรื่องที่ทำให้ยิ้มไม่ได้เป็นแค่เรื่องงานคืบหน้าไปอีกนิด  แต่เป็นเพราะกระบวนวิธีการสื่อสารของเราได้เปลี่ยนไปตามสมัยนิยม  ผู้ออกแบบทั้งสองติดตามความเห็นของเราและแฟนๆ ที่คอมเมนต์ในเฟซบุคเพจ ก่อนสรุปปรับงานมาส่ง โดยที่เราไม่ต้องแจ้งทางอีเมลให้เสียเวลา นับเป็นพัฒนาการของการออกแบบปกที่น่าสนใจอย่างหนึ่ง

แล้วเกี่ยวอะไรกับหัวข้อบันทึกเนี่ย

ไม่เกี่ยวหรอกแค่เป็นเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่อยากเล่าสู่กันฟัง

เข้าเรื่องกันบ้าง 

หลังจากที่เราส่งหน้าเครดิต ปก 1Q84 ทั้งสองเล่มไปให้อนุมัติ พร้อมกับประวัติของผู้แปลสองท่านที่มาร่วมงานเพิ่มเติมจากนักแปลที่เราแจ้งไปในคราวแรก (ไอ้เราก็ดันยุ่งๆ มุ่งแต่จะทำงานต้นฉบับให้เสร็จ เลยลืมส่งประวัตินักแปลไปให้ทางนั้นอนุมัติก่อน)  ทาง "Mr'Murakami's office"  ส่งคำถามกลับมามากมาย ทำไมต้องเพิ่มนักแปล แล้วทำงานร่วมกันอย่างไร ใครทำอะไรบ้าง

ด้วยตอนนี้ เนื้อในเล่ม ๑ เสร็จพร้อมแล้ว รอส่งเข้าโรงพิมพ์ได้แล้ว รอไฟเขียวจากเฮียอย่างเดียว  ถึงแม้ว่ายังพอมีเวลาส่งช้ากว่านี้สักสองสามวันก็ยังพอจะเสร็จทันกลางเดือนหน้า วัยเลยรุ่นใจร้อนอย่างเราก็เริ่มกระวนกระวาย ร่าย "สาส์นรัก" อธิบายละเอียดยิบทั้งกระบวนการแปล การอีดิท ประวัติผู้ร่วมงานครบชุด ชนิดถ้ายังติดใจสงสัยไม่วางใจกันอยู่ หนูก็ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้วค่ะ ตอบกลับไป 

ตอบไปด้วยความเกร็งนิดๆ แต่ด้วยความเข้าใจอย่างยิ่ง ในมุมหนึ่ง ดีใจด้วยซ้ำที่มีโอกาสได้สื่อสารกับนักเขียนในดวงใจ เพราะไม่ว่าผู้เขียนเจ้าของลิขสิทธิ์หรือเราก็มีจุดหมายเดียวกันคืองานที่ดีมีคุณภาพเป็นที่พอใจของทุกฝ่าย

รอคำตอบนะคะเฮีย    

Comment (0) Read More...

Comment (0) Read More...

 
ช่วงนี้ชาวพลพรรคกำมะหยี่งานยุ่งหัวหมุนมากเป็นพิเศษ เพราะมีหนังสือหลายเล่มรอขึ้นแท่น แต่ละเล่มอยู่ในขั้นตอนต่างๆ กัน 

เล่มที่เพิ่งลงจากแท่น วางแผงไปเรียบร้อยแล้ว คือ ราตรีมหัศจรรย์  ส่วน คำสาปร้านเบเกอรี อยู่ในขั้นตอนการตรวจดิจิตอล เนื้อในอยู่ระหว่างการแก้ไขส่วนที่เรายังขอแก้นิดขอแก้หน่อย  ปล่อยให้ปกและที่คั่นหนังสือรอท่าอยู่เตรียมลงเพลต คาดว่าภายในอาทิตย์หน้าน่าจะขึ้นแท่นพิมพ์ หลังจากนั้นอีกสองอาทิตย์ก็น่าจะเข้าเล่มเสร็จเรียบร้อย ส่งวางแผงได้

พอคำสาปร้านเบเกอรีขึ้นแท่น เราก็จะส่ง ปีศาจแห่งเล็กซิงตัน เข้าโรงพิมพ์ต่อทันที  

หลังจากนั้น น่าจะเป็นคิวของ เฮย์-ออน-ไวย เมือง/รัก/หนังสือ เหลือปรับปกอีกเล็กน้อย  เนื้อในกำลังอยู่ดราฟท์ ๒ พร้อมๆ กับการตรวจพิสูจน์อักษร  พร้อมกับการเลือกรูปประกอบซึ่งไปถ่ายมาจากสถานที่จริงกันเมื่อเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา  ดังที่เห็นในรูปด้านล่างนี้ 

ตอนที่  เมือง/รัก/หนังสือ ขึ้นแท่น ก็ถึงคิว 1Q84 เล่ม ๑  สถานการณ์ล่าสุด เหลือปรับแก้ไฟล์สุดท้าย ตรวจพิสูจน์อักษร ผ่านกองบ.ก. เล่มอีกรอบก็น่าจะเรียบร้อย  เหลือก็แต่ปก รอจนเบื่อ ส่งข้อความทวงกันไปซื่อๆ ก็แล้ว ก็ยังไม่ได้ดูเสียที  คุณภาณุ คนออกแบบอ้างว่า หนังสือ "ใหญ่" ขนาดนี้ อยากทำให้ดีๆ อยากตั้งใจเป็นพิเศษ และรับปากรับคำว่าอาทิตย์หน้าน่าจะได้ดู (ขอให้ทุกท่านที่มาอ่านเป็นพยานนะคะ เหอๆๆๆ)

เล่มอื่นๆ ที่ต่อแถวถัดจากนั้น  ส่วนใหญ่อยู่ระหว่างการออกแบบปก  คือ  ชุดไตรภาคแห่งมุสิก (สดับลมขับขาน,  พินบอล 1973, และแกะรอย แกะดาว) ตอนนี้ปกเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง ใกล้ความจริงขึ้นทุกทีแล้ว สงสารคุณนฆ ปักษนาวิน น้องนิลของพี่ๆ เป็นอย่างยิ่งที่ต้องคอยแก้ปกแล้วเล่าตามใจป้าๆ จอมโหดที่ปัดปกทิ้งเอาทิ้งเอา แต่ใช่ว่าเราจะหลับหูหลับตาแก้ ปฏิเสธลูกเดียวหรอก ปกที่ส่งมาครั้งแรกแล้วผ่านเลย (หมายถึงใช้ได้เลย ไม่ใช่ผ่านเลยไป) ก็มี  เป็นเรื่องธรรมดาของการทำงานครั้งแรกที่จะต้องปรับแนวทางให้เข้ากัน และเป็นธรรมดาของการทำงานร่วมกับเราที่จะเจอลูกจู้จี้จุกจิก จิก จิก จิก

ใกล้ๆ กัน นั้น (หรืออาจจะแซงคิวไปก่อน) คือ ด้วยรัก ความตาย และหัวใจสลาย กลางอาทิตย์หน้า น่าจะคัดปกที่ส่งมาร่วมสนุกเหลือสองปก เปิดให้โหวตบนเฟซบุคได้  โหวตเสร็จทำปกหลังกัน แล้วส่งเข้าโรงพิมพ์ได้เลย

และเล่มสุดท้ายที่จะขึ้นแท่นก่อนงานหนังสือเดือนตุลาคมเริ่มต้น คือ 1Q84  เล่ม ๒

หลังจากงานหนังสือ ก็ถึงคราวการคัดต้นฉบับ "เรื่องสั้นอย่างสั้น" อยากจะให้หนังสือออกก่อนปีใหม่ เพื่อที่ปีนี้เราจะได้ออกหนังสือกัน ๑๓ เล่มพอดิบพอดี  

แต่ถ้าออกไม่ทัน เหลือ ๑๒ เล่ม ก็ไม่เป็นไร เลขสวยพอๆ กัน

Comment (0) Read More...

ในช่วงเวลาที่ทุกอย่างดูคล้ายจะดำเนินไปด้วยดี "ราตรีมหัศจรรย์" พิมพ์เสร็จถึงมือสายส่ง เตรียมกระจายสู่ร้านหนังสือ "คำสาปร้านเบเกอรี" อยู่ในขั้นดิจิตอลปรูฟ เตรียมขึ้นแท่นพิมพ์ "ปีศาจแห่งเล็กซิงตัน" หน้าปกเริ่มลงตัว เนื้อในได้รับการตรวจสอบอีกรอบ คำนำสำนักพิมพ์ที่ปกติจะออกหลังสุดก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว 

แต่อยู่ๆ ก็เกิด "ประเด็น" ขึ้นในงานเล่มใหญ่ 1Q84 

วันนี้ในกล่องจดหมายอิเล็คโทรนิคส์ของทีมงาน 1Q84 ท่วมท้นไปด้วยอีเมลโต้ตอบหมู่กว่าสิบฉบับ  ว่าด้วย วิธีการนำเสนอความไม่ปกติในการพูดของตัวละครตัวหนึ่ง ซึ่งพูดด้วยตัวอักษรแบบฮิราคานะ ( ใช้สำหรับคำที่ไม่มีในตัวอักษรคันจิ หรือใช้ในส่วนท้ายของคำกริยาหรือใช้เป็นคำช่วย ใช้โดยทั่วไปในสื่อสำหรับเด็ก ตำราเรียน และหนังสือการ์ตูนและฮิระงะนะใช้สำหรับเป็นคำอ่านสำหรับตัวอักษรคันจิ - wikipedia)

และมีบางคำในนั้นที่ใช้อักษรคาตาคานะ (ใช้กับคำยืมที่ไม่ได้มาจากภาษาจีนเป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งการเลียนเสียง ชื่อจากภาษาอื่น การเขียนโทรเลข และการเน้นคำ แบบเดียวกับการใช้อักษรตัวใหญ่ในภาษาอังกฤษ ก่อนหน้านั้นคำยืมทั้งหมดเขียนด้วยคันจิ ใช้ในหลายกรณี ได้แก่ ใช้เขียนคำที่ยืมมาจากภาษาต่างประเทศ ชื่อชาวต่างประเทศ และชื่อสถานที่ในต่างประเทศ - wikipedia)

จึงเกิดคำถาม ถามกันไป ถามกันมา อยู่หลายฉบับว่า เราควรจะทำอย่างไรดี เพื่อสื่อถึงความแปลกตรงนี้แบบข้ามไวยากรณ์ของภาษาญี่ปุ่นกับไทยที่แตกต่างกัน  มีการวิเคราะห์เหตุผลที่เฮียมูใช้เทคนิคนี้ว่า เป็นความเพี้ยนทางเสียงหรือภาพ ถ้าเป็นทางเสียงในบทสนทนา จะทำอย่างไรดี ถ้าเป็นทางภาพ คือ เสียงเหมือนแต่ตัวอักษรคนละตัวจะทำอย่างไร ทำไมถึงใช้ตัวอักษรแบบนี้กับคำๆ นี้ ไม่ใช่คำอื่น  

มีข้อเสนอทางออกหลายอย่าง เช่น ปรับคำเป็นคำอ่านล้วนๆ ปรับเสียงสูงต่ำของคำ ปรับการสะกดคำ ปรับความสั้นยาวของสระ

สุดท้ายจากความร่วมมือร่วมใจ ร่วมกันหาทางออกมาได้สองแบบ ตอนนี้ทางทีมแม่ไก่ขยันกำลังทำตัวอย่างมาให้เลือกกัน เมื่อเลือกได้จะยึดหลักนี้ต่อไปทั้งสองเล่ม

ขณะที่รับส่งอีเมลไปมา แอบนึกสงสัยเล็กๆ ว่าต้นฉบับแปลในภาษาอื่นเขาทำอย่างไรน้อ 

Comment (0) Read More...

Comment (6) Read More...