วันนี้เอาปกหลัง (และสันปก - ตามคำเรียกร้องของผู้ออกแบบ) ของ "แช่มช้า" มาอวดค่ะ
เล่าความเป็นมาเป็นไปสักนิดนึงเนอะ
รูปถ่ายทั้งสองรูปเป็นรูปที่ตากล้องประจำสำนักพิมพ์ของเราถ่ายที่ปราสาทแห่งหนึ่งในฝรั่งเศส เราคัดสองรูปนี้ส่งไปให้ทางผู้เขียน คือ มิลาน คุณเดอรา และภรรยา เลือกปกหน้าก่อนจะลงมือออกแบบ ปกรองชนะเลิศเลยสงบเสงี่ยมหลบมาเป็นปกหลัง
จากนั้นคุณภาณุ บุญพิพัฒนาพงศ์ ผู้รอคอยเวลาลงมือแบบข้ามปีก็รับหน้าที่ต่อ ในตอนแรก เราอยากได้ปกตุ๊กตาคร่าวๆ สำหรับส่งให้นิตยสารก่อน คุณภาณุจัดมาให้เลือกหลายแบบในชั่วข้ามคืน แต่ไปๆ มาๆ หลังจากขอปรับนิดขอแก้หน่อยจุกจิกตามประสาชาวกำมะหยี่ ขอเติมกิมมิคลงสีม่วงบนตัวเป็ดที่ลอยละล่องลดความจริงจังลงเล็กน้อย ขอนี่ขอโน่นขอนั่น ซึ่งหนุ่มนักออกแบบของเราก็กระตือรือร้นทำให้อย่างฉับไวไม่เว้นวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ปกตุ๊กตาก็กลายมาเป็นปกจริงอย่างเป็นทางการ
สันปก ตอนแรกตัวหนังสือเป็นแบบสีๆ แต่ด้วยประสบการณ์ที่ผ่านมาทำให้เรารู้ว่าลงสีขาวดีที่สุด เพราะไม่จมแน่ๆ ปลอดภัยไว้ก่อน สันปกนั้นถึงจะเล็กจะแคบแต่เป็นส่วนที่สำคัญยิ่งของปกหนังสือ เนื่องจากจะหันเข้าหาลูกค้านานที่สุด ถ้าตัวหนังสือชื่อเรื่องบนสันอ่านไม่ออก ไปวางเรียงๆ กับสันอื่นๆ แล้วไม่สะดุดตา คนขายหาไม่เจอ คนซื้อมองไม่เห็น ก็จบกัน
ปิดท้ายด้วยปกหลัง ซึ่งจะเป็นส่วนที่ให้ข้อมูลคร่าวๆ กับคนที่หยิบจับขึ้นมาดูว่าหนังสือเล่มนี้เกี่ยวกับอะไร ผู้แปลสรุปเนื้อหาคำโปรยด้านบน ไอเดียการวางชื่อผู้เขียนในภาษาไทยตรงกับชื่อภาษาอังกฤษ (หรือภาษาเชค?) มาจากบรรณาธิการจัดการของเรา ตบท้ายด้วยย่อหน้าตัวอย่างจากในเล่มที่บรรณาธิการ กิตติพล สรัคคานนท์ คัดมาให้กับมือ
เสร็จสรรพ สวยงาม ด้วยความร่วมมือร่วมใจของทุกคน




ชอบปกนี้มากๆ ดูแล้วมันพิศวงดีตามสไตล์การเขียนของกุนเดอรา
ขอบอกว่ารอติดตามการวางแผงด้วยความราะทึกใจ (ตูมๆๆๆๆๆๆ)
ฝากนิดนึงครับ
ปกหลังระวังตัวหนังสือมันจะจมไปกับภาพ
เหมือนกับปกหลัง "ปารีส พำนัก คน/รัก หนังสือ"
ช่วยดูให้มันอ่านง่ายขึ้นหน่อยนะครับ
เอ่ย ชอบปกรวมหัวเฮียมูเล่ม 3 มาก
สีมันรัญจวนใจดีจัง
ถ้าวางแผงวาเลนไทน์คงจะเข้ากับเทศกาลดีอยู่