เมื่อวานนี้มีเรื่องให้ยิ้มๆ นิดหน่อย  มีอีเมลมาสองฉบับ ฉบับแรกจากคุณโอ้ พงศธร ที่ออกแบบปกเล่ม ด้วยรัก ความตาย และหัวใจสลาย ส่งปกหน้า สันปก และปกหลัง ที่ปรับใหม่ สลับเอาปกหน้าจากแบบหนึ่งที่ส่งมาคราวก่อน มาคู่กับปกหลังจากแบบที่สองที่ส่งมาให้เลือกพร้อมกันก่อนหน้านั้น 

ฉบับที่สองมาจากคุณภาณุ ผู้ออกแบบปกเล่ม 1Q84 ส่งที่คั่นหนังสืออีกแบบนึงมาให้เพิ่มเติมจากสองแบบแรก ลดขนาดจากกว้าง 2 นิ้ว เหลือ 1.5 นิ้ว 

เรื่องที่ทำให้ยิ้มไม่ได้เป็นแค่เรื่องงานคืบหน้าไปอีกนิด  แต่เป็นเพราะกระบวนวิธีการสื่อสารของเราได้เปลี่ยนไปตามสมัยนิยม  ผู้ออกแบบทั้งสองติดตามความเห็นของเราและแฟนๆ ที่คอมเมนต์ในเฟซบุคเพจ ก่อนสรุปปรับงานมาส่ง โดยที่เราไม่ต้องแจ้งทางอีเมลให้เสียเวลา นับเป็นพัฒนาการของการออกแบบปกที่น่าสนใจอย่างหนึ่ง

แล้วเกี่ยวอะไรกับหัวข้อบันทึกเนี่ย

ไม่เกี่ยวหรอกแค่เป็นเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่อยากเล่าสู่กันฟัง

เข้าเรื่องกันบ้าง 

หลังจากที่เราส่งหน้าเครดิต ปก 1Q84 ทั้งสองเล่มไปให้อนุมัติ พร้อมกับประวัติของผู้แปลสองท่านที่มาร่วมงานเพิ่มเติมจากนักแปลที่เราแจ้งไปในคราวแรก (ไอ้เราก็ดันยุ่งๆ มุ่งแต่จะทำงานต้นฉบับให้เสร็จ เลยลืมส่งประวัตินักแปลไปให้ทางนั้นอนุมัติก่อน)  ทาง "Mr'Murakami's office"  ส่งคำถามกลับมามากมาย ทำไมต้องเพิ่มนักแปล แล้วทำงานร่วมกันอย่างไร ใครทำอะไรบ้าง

ด้วยตอนนี้ เนื้อในเล่ม ๑ เสร็จพร้อมแล้ว รอส่งเข้าโรงพิมพ์ได้แล้ว รอไฟเขียวจากเฮียอย่างเดียว  ถึงแม้ว่ายังพอมีเวลาส่งช้ากว่านี้สักสองสามวันก็ยังพอจะเสร็จทันกลางเดือนหน้า วัยเลยรุ่นใจร้อนอย่างเราก็เริ่มกระวนกระวาย ร่าย "สาส์นรัก" อธิบายละเอียดยิบทั้งกระบวนการแปล การอีดิท ประวัติผู้ร่วมงานครบชุด ชนิดถ้ายังติดใจสงสัยไม่วางใจกันอยู่ หนูก็ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้วค่ะ ตอบกลับไป 

ตอบไปด้วยความเกร็งนิดๆ แต่ด้วยความเข้าใจอย่างยิ่ง ในมุมหนึ่ง ดีใจด้วยซ้ำที่มีโอกาสได้สื่อสารกับนักเขียนในดวงใจ เพราะไม่ว่าผู้เขียนเจ้าของลิขสิทธิ์หรือเราก็มีจุดหมายเดียวกันคืองานที่ดีมีคุณภาพเป็นที่พอใจของทุกฝ่าย

รอคำตอบนะคะเฮีย