หลังจากงานเปิดตัวเจ้าชายน้อยเมื่อวันที่ 3 กรกฏาคมที่มาผ่านมา เราก็ยังมีการจัด Roadshow ไปตามร้านหนังสือใหญ่ๆ ไม่ว่าจะเป็นศูนย์หนังสือจุฬา B2S เซ็นทรัลปิ่นเกล้า และที่เราจะไปเยี่ยมเยือนสิ้นเดือนนี้...ร้านคิโนคุนิยะ
พร้อมๆ กับที่ดำเนินการโฆษณาประชาสัมพันธ์หนังสือเจ้าชายน้อยในระยะยาว เราก็เริ่มต้นสำรวจพื้นที่ในสีลมซอย 2 ซึ่งเราเชื่อมั่นว่าจะสามารถจำลองบรรยากาศบาร์เกย์ในฝรั่งเศสได้ใกล้เคียง ให้ผู้มาร่วมงานได้เข้าไปอยู่เป็นตัวละครในหนังสือที่เราบรรจงเลือกสรร หลอกล่อให้ทุรมาลีแปล พร้อมๆ กับนั่งดื่มไวน์ โทรทางไกลถามเพื่อนชาวเกเก้ เพื่อให้หนังสือเล่มนี้สำเร็จเสร็จสิ้นอย่างสมบูรณ์ที่สุด
ฉันในฐานะที่เป็นคนลงภาคสนาม ไปๆ มาๆ สีลมซอย 2 จนดื่มด่ำ สัมผัสความสุขและปลอดภัยในการเปลี่ยนสถานที่พักผ่อนหย่อนใจไปได้ไม่น้อยทีเดียว ฉันได้เคยเขียนคำอธิบายเพื่อตอบข้อสงสัยให้หลายๆ คนที่มองด้วยสายตาดั่งฉันเป็นตัวประหลาดยักษ์ แม้นักหนังสือพิมพ์รุ่นใหญ่ ยังต้องถามอีกครั้งว่า "จัดงานเปิดตัวที่ไหนนะ" ฉันถามแกมข่มๆ ว่า ระดับนี้กล้ามาร่วมงานรึเปล่า แต่ก็ได้รับความเงียบเป็นคำตอบ
วันนี้ฉันคัดลอกบทความที่ฉันเคยเขียนไว้เมื่อตอนไปสำรวจสถานที่ใหม่ๆ ให้อ่านกัน แล้วจะมาอัพเดท หลังจากประชุมทีมงานทั้งที่อาสา โดนบังคับ และต้องทำโดยหน้าที่ในเย็นวันนี้ให้อ่านกันต่อไปนะคะ
ครั้งนี้ดูจะเป็นครั้งแรกที่ฉันเขียน note นี้ด้วยตัวเอง ไม่ได้ไปก๊อปปี้จากที่ไหนๆ อย่างที่เคยๆ บางครั้งเราคงต้องอธิบายให้คนอื่นได้ฟัง จะได้เข้าใจที่มาที่ไปและเหตุผลในการกระทำ โดยเฉพาะคนที่ดีกับเรา คนที่ห่วงใยเรา พร้อมๆ กับที่ฉันก็คงต้องทบทวนการกระทำของตัวเอง หากแม้นจะได้พินิจพิจารณาแล้ว แต่มุมที่ฉันมองไม่ใช่มุมที่ คนอื่นเห็น เหมือนๆ กับที่บางคนคลำเจอหางช้าง บางคนคลำเจองวง เมื่อพูดถึงสิ่งเดียวกัน แต่มองคนละมุมละด้าน ก็จะเหมือนพูดกันคนละเรื่อง น้อยคนที่จะมองเห็นภาพใหญ่ เรามักจะเห็นบางส่วน บางเศษเสี้ยวที่อยู่ใกล้ตัว
วันนี้เป็นครั้งที่สองที่ฉันไปสีลมซอย 2 หลายๆ คนรู้อยู่แล้วว่าเป็นที่ๆ ชาวสีม่วงไปเที่ยวกัน ฉันก็สีม่วงนี่นา (สีของสำนักพิมพ์กำะหยี่นะจ่ะ) เราเป็นสำนักพิมพ์ที่เป็นมิตรกับเพศทางเลือก เราตั้งใจจะออกหนังสือที่เกี่ยวกับเพศนี้ปีละหนึ่งเล่ม และปีนี้ ปีแรกที่เรามุ่งไปสู่กลุ่มเป้าหมายใหม่ กลุ่มที่มีพลัง กลุ่มที่เมื่อได้เข้าไปสัมผัสแล้ว ไม่ได้น่ากลัว น่ารังเกียจ ดังภาพลักษณ์ที่คนมักจะมอง
ฉันได้เข้าไปสัมผัสโลกนี้อย่างชัดเจน 2 ครั้ง นอกเหนือจากการมีเพื่อนสนิทรุ่นใหญ่เป็นผู้ที่เปิดเผยตัวชัดเจนว่าเป็นเกย์ ฉันขอบอกว่า การไปเที่ยวที่นี่ปลอดภัยสำหรับผู้หญิงมากกว่าเที่ยวเธคหรือผับธรรมดาด้วยซ้ำไป เหตุผลข้อแรกก็คือ ผู้หญิงไม่ได้มีความหมายในโลกเกย์
เพื่อนเกย์ของฉันบอกว่า " นี่เธอ ไม่ต้องแต่งตัวอะไรนักหนาหรอกวันนี้น่ะ เพราะแต่งยังไงก็ไม่มีคนสนใจ "
แล้วก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เหล่าเกย์หนุ่มเกย์สาวเขาก็คุยกันไปตามประสา ฉันเป็นผู้สังเกตุการณ์ ดูแล้วก็ไม่มีใครมองฉันด้วยซ้ำไป แต่วันนี้ฉันก็ได้คุยกับนางโชว์ที่สวยมากคนหนึ่ง ฉันชอบที่เธอบอกว่า เธอขอพระให้มีความสุข ซึ่งพูดเท่านี้ก็ครอบคลุมทุกอย่างแล้ว เธอมีความสุขใช้ชีวิตกับแฟนเกย์หนุ่มมาร่วมสิบปี ใช่ว่าสังคมเกย์จะเป็นชีวิตฉาบฉวยเมื่อไหร่
ฉันดูๆ ไปแล้ว ที่นี่เป็นที่ๆ หนุ่มๆ มาปลดปล่อยความเป็นสาวที่ไม่ ได้การยอมรับเวลากลางวัน หลายๆ คนเรียบร้อยดี ฉันเห็นนั่งอยู่เฉยๆ ไม่ได้คุยกับใคร ไม่ได้ทำตัวให้โดดเด่น ฉันว่า แค่ได้แต่งเป็นหญิงก็พอใจแล้ว ตอนที่ฉันดูโชว์ ซึ่งก็เป็นโชว์ลิปซิงธรรมดา เกย์แต่งตัวเป็นผู้หญิงเต้นบนเวที สายตาเกย์สาวที่มองด้วยความชื่นชม ฉันแปลเอาเองว่า เขาเหล่านั้นอยากแต่งตัวเหมือนนางโชว์บนเวที ได้แสดงความเป็นตัวเธอตัวเขา ได้ปลดปล่อยสิ่งที่สังคมตีกรอบเอาไว้ว่าเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะไม่ควร
จริงๆ แล้ว ฉันไปที่นั่นเพื่อสำรวจสถานที่จัดงานเปิดตัวหนังสือเกย์วินชี่โค้ด วรรณกรรมล้อเลียน ที่หยิบยกเรื่องเกย์มาเป็นตัวเปรียบเทียบเนื้อหาของดาวินชี่โค้ด หนังสือและหนังชื่อดังที่น้อยคนนักจะไม่รู้จัก ฉันอ่านหนังสือเรื่องนี้ด้วยความหฤหรรย์ สนุก แสบสันต์ ได้รสขาดจนติดสำนวนจัดจ้านมาในชีวิตจริง แป๊บนึง
พี่ๆ น้องๆ ชาวสีม่วง กระตือรือร้นกับโครงการนี้มากจนฉันซาบซึ้งในความมีน้ำใจของทุกๆ คน นับตั้งแต่เจ้าของ ลูกค้าประจำที่ทำตัวเป็นเจ้าภาพพาเดินชมสถานที่และอธิบายเหมือนเป็นมัคคุเทศก์ เหล่านางโชว์ที่ยินดีจะร่วมจััดงาน เราคุยกันด้วยใจ เจ้าของสถานที่ไม่คิดเงิน ยินดีช่วยตกแต่งทั้งในร้านและทางเดินตรงส่วนกลาง แถมยังจะเอาแชนดาเลียร์มาใส่ให้อีกต่างหาก ตามธีมที่พลพรรคสำนักพิมพ์กำมะหยี่จินตนาการ วาดภาพฝันเอาไว้
งานคราวนี้ ฉันจะขอเฉิดฉายในชุดอลังการ ไม่หัวหมุน มือพัลวันเหมือนคราวเปิดตัวหนังสือเจ้าชายน้อยอีกแล้ว
นี่เป็นเรื่องนึงที่อยากเล่าให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ เข้าใจ และลองเปิดใจมอง ทำความเข้าใจตามความเป็นจริง ความกลัว ความเข้าใจผิดๆ มักทำให้สุญเสียโอกาสที่จะรับรู้ เจอะเจอกับเรื่องน่าสนใจ
ฉันถือว่าฉันโชคดีที่ได้มาเจออะไรที่น่าสนใจ น่าศึกษาอย่างนี้ โดยที่ไม่ได้เสี่ยงต่อชีวิตและทรัพย์สินมากไปกว่าที่เป็นอยู่ ที่นั่นเป็นอีกที่ๆ ฉันกล้าไปนั่งสบายๆ อย่างสบายใจ
กระดานอัพเดท 
Subscribe to this comment's feed
