|
เรากล้าบอกอย่างไม่อายว่า "ไม่มีงบสำหรับหนังสือเกเก้แล้ว"
ด้วยว่าเราทุ่มทุนสร้างกับเจ้าชายน้อย บ่อข้าวบ่อน้ำของเราอย่างเต็มที่ จัดงานเปิดตัว ลงหนังสือพิมพ์ยอดขายดีที่สุดของประเทศ บางเล่มลงเต็มหน้า เราออกโรดโชว์ ทำโปสเตอร์ แฮงกิ้ง เสื้อและกระเป๋าเจ้าชายน้อย ทำสแตนดี้รูปเจ้าชายน้อยที่ตั้งหราอยู่ทั่วประเทศ ล่าสุดพี่ที่ดูแลกำมะหยี่เป็นอย่างดีแจ้งว่า หนังสือเรามีวางขายตามร้านโน้นร้านนี้ที่จังหวัดร้อยเอ็ด และรูปเจ้าชายน้อยสูงเท่าเด็กประถมก็ตั้งอยู่หน้าร้านด้วย แม้ผลตอบรับจะดีมาก มียอดสั่งพิมพ์เพิ่ม แต่ธุรกิจหนังสือกว่าเราจะได้เงินค่าขายก็อีกหลายเดือน เราจะทำงานแบบเสี่ยงสุดๆ เห็นจะลำบาก แต่ ...ถ้าเราไม่จัดงานเปิดตัวเกเก้ ดาวรุ่งดวงใหม่ของเราแล้วไซร้ อาจต้องเสียใจไปตลอดชีวิต
รหัสลับ เกเก้วินชี หรือชื่อในภาษาฝรั่งเศสว่า Gay Vinci Code เห็นชื่อก็รู้ว่าล้อเลียน The Da Vinci Code เมื่อตัดสินใจจะจัดงานเปิดตัวด้วยงบน้อยนิดจำกัดจำเขี่ยอย่างที่สุด ในขณะเดียวกัน เราก็รับไม่ได้ถ้างานจะออกมาไม่ดี หลังจากทัวร์สีลมซอย 2 อยู่หลายเพลาจนคนที่นั่นไม่ขอดูบัตรประชาชนของฉันแล้ว เดินเข้านอกออกใน ไปดูเหล่านางโชว์ซ้อม เห็นปทุมถันแบบไม่เต็มตา(เพราะคนดูอาย)อยู่หลายครั้ง อะไรๆ เราก็ได้แต่ขอ หรือบางครั้งแค่เอ่ยปาก พี่บัญชาเจ้าของบาร์เกย์ก็ประทานมาให้ดั่งน้ำฝนอันชื่นใจ จากฟากฟ้าสุธาลัยสู่แดนดิน (ฉันคงเขียนไม่ผิดละนะ)
ฉันไม่ชอบตอบว่า เรามีงบกันอยู่เท่าไหร่
เพราะมันก็บานปลายทุกครั้ง แต่เมื่อต้องตอบ ฉันก็บอกว่า "หมื่นนึง"
"ห้ะ หมื่นนึง จะไปทำอะไรได้" เสียงตอบกลับมาจากทางไหนไม่รู้
จะทำได้จริงหรือไม่ได้ ฉันก็ต้องทำ ค่าใช้จ่ายที่เลี่ยงไม่ได้ก็ต้องเสีย แต่แหม บางครั้ง ฉันกลับต้องเลือกที่จะเสีย ด้วยว่าพี่บัญชาดีเหลือเกิน ไม่ว่าจะเอ่ยปากสิ่งใด พี่จัดสรรให้หมด เรื่องเงินเรื่องเล็ก เวทีเอย ดอกไม้ประดับ โฟมตัดเป็นกรอบรูป อุปกรณ์เครื่องเสียง ปูพรมแดง หรือแม้แต่โคมไฟแชนดาเลียร์ที่สั่งพิเศษเพื่องานนี้ พี่บัญชาก็จัดการทั้งหมดทั้งสิ้น ค่าสถานที่ พี่ก็ไม่คิด รายจ่ายตัวใหญ่ของเราก็คือ ค่าดริงค์ที่คงจะขาดไม่ได้ถ้ามาเปิดงานในบาร์เกย์ กะเอาว่าจะขอจ่ายเป็นอัตราเหมา เมื่อเอ่ยปาก พี่คนฉลาดรู้ว่าน้องลำบากขนาดไหนที่ทำธุรกิจหนังสือ พี่บัญชาคนดี บอกเดี๋ยวพี่คุยกับสปอนเซอร์ให้ แล้วฉันก็ไม่กล้าถามอีก เดี๋ยวจะคล้ายไปตามงาน อยู่มาวันหนึ่งฉันเอ่ยปากเรื่องทำคูปองให้ดริงค์ฟรีสำหรับคนที่ซื้อหนังสือ พร้อมๆ กับที่เห็นโฆษณาบนจอยักษ์ใน DJ Station ร้านที่เหล่านางโชว์วาดลวดลายส่ายสะบัด
" ทุรมาลียินดีมอบเครื่องดื่ม...20:30-21:30"
แปลว่าฟรีนะสิ ฉันคิด ไม่ได้ยังไงต้องคุยให้ชัดเจน เข้าใจตรงกัน ค่าใช้จ่ายจะมากจะน้อยก็อยู่ที่ตรงนี้แหละ
"พี่คะ เอ เราจะรู้ได้ยังไงว่าเขามาดื่มแก้วที่สอง หรือต้องทำคูปอง..."
"ฟรีหมดแหละช่วงนั้น" เสียงพี่บัญชาพูดแบบรำคาญที่ต้องมาคิดเรื่องจิบๆ มายุ่งยากกับการรับคูปอง
ดังสายฟ้าฟาด ฟ้าประทานอะไรให้ฉันมากมายขนาดนี้!!
ฉันยกสิบนิ้วขึ้นวันทาด้วยระลึกในพระคุณที่พี่รุ่นใหญ่เอ็นดูเด็กที่ฝันไกลแต่ไม่มีทุน (ให้ถลุงมากนัก)
การแสดงชูโรงในงานเปิดตัวครั้งนี้ เราตั้งใจกันอย่างเต็มที่กับละครสั้นดัดแปลงมาจากเนื้อหาในหนังสือ คุณทุรมาลีของเราก็ช่างเนรมิตบทได้อย่างน่า ... (ไว้ดูเองละกันค่ะ เดี๋ยวจะไม่สนุก)
ทุกคนตั้งใจ เราซักซ้อมกันหลายรอบ บางคนจำบทได้ทั้งหมดตั้งแต่ที่เราซ้อมกันครั้งแรก มีหนุ่มทั้งแท่ง ตัวจริงเสียงจริงของเราหนึ่งหน่อ ที่ขอร่วมแจมในละครเปิดตัวครั้งนี้ น้องจอมสุดหล่อของเรานี่เอง ต้องขอบคุณในสปิริตแรงกล้าที่ยอมให้เราล่อลวงไปในที่ๆ น้องไม่เคยไป แต่เมื่อเปิดใจกว้างแล้ว ก็ไม่มีใครจะไปประทุษร้ายโดยไม่สมยอมดอก (แต่ถ้าน้องจอมเปลี่ยนใจ พี่ว่า น้องจอมคงน่วมน่าดู!!)
เป็นการทำงานที่มีความสุขจริงๆ เราให้กันด้วยใจ ฉันได้สัมผัสแล้วว่า สีลมซอย 2 โลกในจินตนาการที่เป็นจริงของรหัสลับ เกเก้วินชี (อิฉันได้เขียนชื่อจริงอย่างถูกต้องแล้วนะฮะ หลังจากที่ชอบเรียกชื่อเล่นมานาน) ไม่ได้น่ากลัวอย่างไรเลย เราจะกลัวสิ่งที่ไม่รู้ แต่เมื่อรู้แล้วก็รู้ว่าไม่ต้องกลัว จะกลัวไปทำไม คนที่นั่นใจกว้างกว่าที่เราคิดนะ จะบอกให้
เมื่อเราต่างรู้ว่าเราไม่ได้คิดร้าย คิดดูถูกเหยียดหยามกัน เราก็อยู่ด้วยกันได้อย่างมีความสุข แถมฉันยังได้แหล่งข้อมูลสำหรับงานชิ้นต่อไปอีกต่างหาก หุหุ คนตาขาวก็อดได้ของดีไปล่ะ ฮ่าๆ ๆ
 |
กระดานอัพเดท 
Subscribe to this comment's feed