|
ที่นี่คือโลกแห่งละครสัตว์ ทุกอย่างล้วนลวงตา แต่หากเธอเชื่อมั่นในฉัน ทุกสิ่งจะกลายเป็นจริง นิยายยิ่งใหญ่จากปลายปากกา ฮารูกิ มูราคามิ เรื่องราวของโลกสองใบที่เคลื่อนมาบรรจบ เรื่องราวของชายหญิงคู่หนึ่งที่ตามหากันและกัน หากทั้งสองจะถูกลิขิตให้พบกันในโลกใบไหน โลกเดิมในปี 1984 หรือใน 1Q84 จะมีสักกี่คนในโลกน้ีที่ฟังท่อนเปิด ‘ซินโฟนิเอ็ตตา’ ของยานาเช็คแล้วทายถูกว่า นี่คือ ‘ซินโฟนิเอ็ตตา’ ของยานาเช็ค น่าจะอยู่ระหว่าง ‘น้อยมาก’ กับ ‘แทบจะไม่มี’ ประมาณนั้นไม่ใช่หรือแต่ไม่รู้เพราะเหตใุดอาโอมาเมะถึงทายถูก เท็งโกะถามคนรอบข้างทุกคร้ังท่ีมีโอกาสว่า ภาพแรกในชีวิตที่นึกออกนั้นเป็นภาพตอนประมาณอายุเท่าไร สำหรับคนส่วนใหญ่จะเป็นภาพตอนอายุสี่หรือห้าขวบ อย่างเร็วก็สามขวบ ไม่มีรายไหนเลยที่จำก่อนหน้านั้นได้ จากบรรณาธิการที่ปรึกษา
ราวกับหิมะตกที่หมู่เกาะโอกินาวา เรื่องที่เคยคิดว่าเป็นไปไม่ได้ก็เกิดขึ้น นวนิยายของฮารูกิ มูราคามิก็เช่นกัน เรื่องที่ดูราวกับกว่าเกิดขึ้นไม่ได้ก็เกิดขึ้น หิมะแห่งถ้อยคำของมูราคามินั้นโปรยสายบางเบา เยียบเย็น และโหมกระหน่ำเมื่อถึงเวลา เราไม่รู้ว่าความเยียบเย็นของหิมะจะพุ่งตรงมาถึงเราเมื่อใด รู้ตัวก็เมื่อพายุเย็นเยือกนั้นเข้าไปเกาะกุมพิ้นที่ในหัวใจ ของเราหมดแล้ว
ลีลาอันหลากหลายและประหลาดล้ำยังคงอยู่ในงานของเขาไม่ว่าจะเป็น ดวงจันทร์สองดวง โลกคู่ขนาน ผู้หญิงผู้ชาย พลังทางเพศ และแรงดึงดูดซึ่งกันและกัน นวนิยายซ้อนนวนิยาย ความรุนแรงแห่งความบิดเบี้ยวของผู้คนในองก์กรลึกลับ ฯลฯ ยุคสมัยหนึ่ง จอร์จ ออร์เวลในนวนิยาย 1984 ทำให้เราตระหนักถึงอันตราย จากการครอบงำของ ”บิ๊ก บราเธอร์” สำหรับ 1Q84 มูราคามิบอกเราว่า “ลิตเทิลพีเพิล” แห่งองค์กรลึกลับทรงอิทธิพลอย่างเงียบๆ และบ่อนเซาะความเชื่อของผู้คนอย่างไร
เช่นเดียวกับที่ตัวละครตัวหนึ่งในเรื่องว่าไว้ “อนาคตต่อจากนี้ไปเป็นอาณาเขตของความไม่รู้ ไม่มีแผนที่นำทาง เลี้ยวโค้งถัดไปแล้วจะมีอะไรรออยู่ หากไม่ลองเลี้ยวดูไม่รู้ คาดเดาไม่ออก...” เชื่อมั่นในฉัน มูราคามิคงอยากจะบอกอย่างนั้น แล้วทุกสิ่งจะกลายเป็นจริง
ดวงฤทัย เอสะนาชาตัง
ลองอ่าน |